Łysienie u psa a dieta – dlaczego sierść nie odrasta?

Aga Magiera

Łysienie u psa rzadko zaczyna się w skórze – znacznie częściej zaczyna się w misce. Niedobory białka, zaburzenia trawienia tłuszczu czy nieprawidłowo zbilansowana dieta mogą zatrzymać wzrost włosa i uniemożliwić jego odrost, nawet mimo leczenia. W tym artykule wyjaśniam, kiedy dieta jest przyczyną łysienia u psa i co musi się zmienić, żeby sierść mogła się odbudować.

Dieta w zdrowiu i chorobie

0 0 votes

Ocena użytkowników

Łysienie u psa a dieta – czy sposób żywienia może być przyczyną łysienia i czy może pomóc w odroście sierści?

Alopecja, czyli łysienie u psa, to nie choroba sama w sobie, lecz objaw. Może mieć wiele przyczyn – hormonalnych, dermatologicznych, pasożytniczych czy genetycznych. Jednak jednym z najczęściej pomijanych czynników jest dieta psa. To, co pies je, decyduje nie tylko o jego masie ciała czy wynikach badań, ale również o zdolności organizmu do produkcji zdrowego włosa.

W praktyce dietetycznej bardzo często okazuje się, że dieta jest bezpośrednią przyczyną łysienia u psa lub czynnikiem, który uniemożliwia odrost sierści mimo leczenia.

Dlaczego dieta ma kluczowe znaczenie dla sierści psa

Włos jest strukturą metabolicznie aktywną. Do jego produkcji organizm potrzebuje:

aminokwasów siarkowych (metionina, cysteina),
niezbędnych kwasów tłuszczowych,
cynku,
witamin z grupy B,
witaminy A i E,
energii.

Jeśli któregokolwiek z tych elementów brakuje, organizm podejmuje decyzję „oszczędnościową” – zatrzymuje produkcję włosa, ponieważ nie jest on niezbędny do przeżycia.

Dlatego łysienie u psa często jest jednym z pierwszych widocznych objawów problemów żywieniowych.

Niedobór białka – najczęstsza dietetyczna przyczyna alopecji u psa

Włos składa się głównie z keratyny, czyli białka. Jeśli dieta psa zawiera zbyt mało białka lub jest ono niskiej jakości, organizm nie ma z czego budować sierści.

Objawy obejmują:

przerzedzenie sierści,
brak odrostu po wygoleniu,
matową, suchą okrywę włosową,
symetryczne łysienie.

To będzie często prawdopodobną przyczyną problemu u psów:

na dietach domowych bez bilansowania,
na dietach „light”,
na dietach z nadmiarem węglowodanów,
z chorobami przewodu pokarmowego.

I ten ostatni punkt wart jest doprecyzowania. Jeśli podajesz psu leki typu IPP, których celem jest obniżenie kwasowości żołądka, to ich działaniem niepożądanym jest zaburzenie trawienia białek. Mimo że technicznie białko w diecie jest, to pies nie ma pełnej możliwości, by je wykorzystać.

Podobnie dzieje się w EPI czy to pełnoobjawowym czy subklinicznym. W wyniku np przeszłych zapaleń trzustki pies traci zdolność do wydajnej produkcji enzymów trawiennych i nie jest w stanie w pełni wykorzystać białka dostarczane z dietą.

Dzieje się tak również przy zaburzeniach pracy wątroby, gdy w wyniku jej przewlekłego zapalenia lub stłuszczenia narząd traci możliwość syntezy aminokwasów czy „przetwarzania” białek dostępnych w pożywieniu.

Możliwe jest to przy zaburzeniach wchłaniania czy w chorobach zapalnych jelit

Niedobór kwasów tłuszczowych – gdy skóra nie ma z czego się regenerować

Kwasy omega-3 i omega-6 są niezbędne dla zdrowia skóry i mieszków włosowych.

Ich niedobór powoduje:

łupież,
suchość skóry,
wypadanie sierści,
zahamowanie odrostu włosa.

To szczególnie częste u psów z:

przewlekłym zapaleniem trzustki,
zaburzeniami trawienia tłuszczu,
dietami niskotłuszczowymi stosowanymi zbyt długo lub nieprawidłowo.

Poza bezwzględną ilością istotne są również wzajemne proporcje pomiędzy omega 3 i 6.

Istotna jest również ilość poszczególnych kwasów tłuszczowych.

Szczególnym przykładem jest kwas linolowy (LA), należący do kwasów omega-6, który jest absolutnie niezbędny dla zdrowia skóry psa, ale tylko w odpowiedniej ilości.

Z punktu widzenia fizjologii skóry kwas linolowy jest kluczowym składnikiem ceramidów naskórkowych,
które odpowiadają za szczelność bariery skórnej i ograniczenie
przeznaskórkowej utraty wody (TEWL – transepidermal water loss). Jego niedobór prowadzi więc do suchości skóry, łupieżu, matowej sierści i łysienia u psa, ponieważ zaburzy produkcję ceramidów odpowiedzialnych za szczelność bariery skórnej.

Jednocześnie nadmiar kwasu linolowego, bardzo częsty u psów żywionych dietami bogatymi w tłuszcz drobiowy lub oleje roślinne bez równowagi omega-3, może nasilać stan zapalny skóry, prowadząc do świądu, pogorszenia jakości sierści i zaburzeń cyklu włosowego.

Problem polega więc nie tylko na niedoborze, ale również na braku równowagi – skóra psa wymaga nie tyle maksymalnej ilości tłuszczu, lecz właściwych proporcji kwasów tłuszczowych, które umożliwiają prawidłową regenerację mieszka włosowego.

Niedobory cynku i witamin – częsty, ale trudny do zauważenia problem

Cynk odgrywa kluczową rolę w regeneracji skóry i produkcji włosa. Jego niedobór może powodować:

łysienie wokół oczu i pyska,
łuszczenie skóry,
pogorszenie jakości sierści,
oraz nieprawidłową regenerację śluzówek ( jelita i skóra).

Podobnie działają niedobory witamin z grupy B, które często występują u psów z zaburzeniami pracy jelit.

Co istotne, niedobory mogą występować nawet wtedy, gdy dieta „na papierze” wygląda dobrze – jeśli pies ich nie wchłania prawidłowo.

Choroby przewodu pokarmowego, dieta i łysienie u psa

Wspominane wyżej, ale powinno to wybrzmieć, że jedną z najczęstszych przyczyn dietozależnej alopecji są choroby przewodu pokarmowego.

Przewlekłe zapalenie trzustki, enteropatie czy zaburzenia trawienia tłuszczu powodują:

niedobory witamin,
niedobory kwasów tłuszczowych,
niedobory aminokwasów.

W efekcie organizm nie ma zasobów potrzebnych do produkcji włosa.

Dlatego u wielu psów łysienie nie ustępuje, dopóki nie zostanie poprawiona dieta i trawienie – nawet jeśli leczenie farmakologiczne jest prawidłowe.

Alopecja hormonalna a dieta – dlaczego żywienie nadal ma znaczenie

Niektóre choroby hormonalne, takie jak niedoczynność tarczycy czy zespół Cushinga, bezpośrednio powodują łysienie.

Jednak dieta nadal odgrywa kluczową rolę, ponieważ decyduje o tym:

czy włos będzie miał z czego odrosnąć,
jak szybko nastąpi regeneracja,
czy stan skóry się poprawi.

W praktyce psy z chorobami hormonalnymi na nieprawidłowej diecie często mają znacznie gorszy stan sierści mimo leczenia.

Kiedy dieta jest najbardziej prawdopodobną przyczyną łysienia psa

Ryzyko jest szczególnie wysokie, gdy pies:

jest na diecie domowej bez suplementacji,
jest na diecie eliminacyjnej przez wiele miesięcy,
ma choroby przewodu pokarmowego,
ma przewlekłe zapalenie trzustki,
ma matową sierść i niski poziom masy mięśniowej,
sierść nie odrasta po wygoleniu.

Dlaczego niektóre zalecenia dietetyczne mogą pogarszać stan skóry i sierści

Wielu opiekunów psów z alopecją słyszy zalecenia, które w założeniu mają pomóc skórze, ale w praktyce często pogarszają problem.

Najczęściej dotyczy to diet bardzo niskotłuszczowych stosowanych przewlekle

Tłuszcz jest niezbędny do:

produkcji włosa,
regeneracji skóry,
wchłaniania witamin D, A i E.

Zbyt niska podaż tłuszczu przez dłuższy czas może prowadzić do:

zahamowania odrostu sierści,
matowienia włosa,
postępującej alopecji.

To szczególnie częsty problem u psów z zapaleniem trzustki, które pozostają na restrykcyjnej diecie niskotłuszczowej znacznie dłużej, niż wymaga tego stan kliniczny.

Drugim częstym problemem są długotrwałe diety eliminacyjne

Jeśli dieta eliminacyjna nie jest prawidłowo zbilansowana, może prowadzić do niedoboru:

cynku,
miedzi
witamin AED
biotyny
aminokwasów,
niezbędnych kwasów tłuszczowych.

W efekcie sierść nie ma możliwości prawidłowego odrostu. Problem polega na tym, że w takich sytuacjach leczenie dermatologiczne może być prowadzone prawidłowo, ale organizm nadal nie ma zasobów potrzebnych do odbudowy sierści

Dlatego bez korekty diety poprawa może być ograniczona lub w ogóle nie wystąpić.

Czy zmiana diety może pomóc przy alopecji u psa?

Tak – i w wielu przypadkach jest to kluczowy element terapii.

Prawidłowo dobrana dieta może:

zatrzymać wypadanie sierści,
przywrócić prawidłowy cykl włosowy,
umożliwić odrost włosa,
poprawić jakość skóry.

Pierwsze efekty pojawiają się zwykle po 6–12 tygodniach, ponieważ tyle trwa cykl wzrostu włosa.

Najważniejszy wniosek – dieta jest fundamentem zdrowej sierści

Alopecja u psa bardzo często nie jest wyłącznie problemem skóry. Jest sygnałem, że organizm nie ma zasobów potrzebnych do produkcji włosa.

Bez korekty żywienia:

sierść może nie odrastać,
leczenie może być nieskuteczne,
problem może nawracać.

Dlatego dieta powinna być jednym z pierwszych elementów, które podlegają analizie przy łysieniu psa.

Twój pies traci sierść i nie wiesz dlaczego? Sprawdź, czy problemem jest dieta

W mojej praktyce pracuję głównie z psami z chorobami przewodu pokarmowego, zapaleniem trzustki i wtórnymi do tych stanów problemami z odrostem sierści.

Bardzo często okazuje się, że przyczyną jest dieta, która:

nie pokrywa potrzeb organizmu,
nie jest dostosowana do choroby,
lub nie uwzględnia zaburzeń trawienia i wchłaniania.

Podczas konsultacji analizuję:

obecną dietę,
wyniki badań,
stan przewodu pokarmowego,
i przygotowuję indywidualny plan żywieniowy wspierający regenerację skóry i sierści.

Jeśli Twój pies ma alopecję, a leczenie nie przynosi efektów, dieta może być brakującym elementem.

Gdy rutynowe działania zawodzą, zaczyna się moja praca.

Może Cię zainteresować

Problemy skórne u psa – dieta, błędy i skuteczne wsparcie WEBINAR

Czytaj więcej »

Alergia u psa, atopia u psa – ziołowe wsparcie dietoterapii

Czytaj więcej »

0 0 votes

Ocena użytkowników

Pomagam, gdy rutynowe zalecenia nie działają

Jestem dietetykiem klinicznym psów.

Analizuję wyniki badań i prowadzę dietoterapię w chorobach jelit, trzustki i innych problemach przewlekłych.

Sprawdź czy mogę CI pomóc?

Warto przeczytać

IBD u psa – objawy, dieta i leczenie zapalenia jelit

Zapalenie trzustki u psa – 4 przypadki z których możesz wyciągnąć wnioski

Wymioty na czczo u psa – 1 mechanizm, który jest często błędnie interpretowany

Refluks u psa vs. wymioty głodowe – okiem dietetyka

Najczęściej wybierane:

Kochacie to!

Newsletter pełen wiedzy

Zapisz się do newslettera! W ten sposób nie przegapisz nowych treści i uzyskasz dostęp do niespodzianek tylko dla subskrybentów.

Aga Magiera

Zajmuję się żywieniem klinicznym psów oraz wsparciem dietetycznym w chorobach przewlekłych. Jestem dietetykiem klinicznym ale też kynologiem. Specjalizuję się w analizie przypadków wymagających precyzyjnego, indywidualnego podejścia opartego na wynikach badań i fizjologii. W swojej pracy wykorzystuję dietoterapię i fitoterapię jako realne narzędzia terapeutyczne — nie dodatek. Skupiam się na przyczynach zaburzeń, aby osiągnąć trwałą poprawę zdrowia i komfortu życia psa.