Cushing u psa – holistyczne podejście

Aga Magiera

Cushing u psa? Moim zdaniem komplementarne, holistyczne podejście, łączące dietoterapię z fitoterapią może Ci pomóc efektywnie kontrolować chorobę.

4.2 25 votes

Ocena użytkowników

Cushing u psa – dlaczego samo leczenie to za mało i jak dieta wpływa na stabilizację organizmu

Cushing u psa, czyli nadczynność kory nadnerczy, to choroba hormonalna, w której organizm produkuje zbyt duże ilości kortyzolu. Kortyzol jest hormonem niezbędnym do życia. Pomaga radzić sobie ze stresem, reguluje metabolizm i wpływa na gospodarkę energetyczną. Problem pojawia się wtedy, gdy jego poziom przez długi czas pozostaje zbyt wysoki.

U wielu psów pierwsze objawy rozwijają się powoli. Pojawia się zwiększone pragnienie, częstsze oddawanie moczu, większy apetyt. Sylwetka zmienia się stopniowo – brzuch staje się bardziej zaokrąglony, mięśnie słabną, a sierść traci swoją jakość. Z czasem choroba zaczyna wpływać na cały organizm, nie tylko na układ hormonalny.

To moment, w którym większość opiekunów słyszy o leczeniu farmakologicznym. I rzeczywiście, odpowiednio dobrane leczenie weterynaryjne jest kluczowym elementem terapii.

Warto jednak zrozumieć, że podwyższony poziom kortyzolu wpływa na metabolizm psa znacznie szerzej, niż mogłoby się wydawać.

Jak kortyzol zmienia funkcjonowanie organizmu psa

Kortyzol jest hormonem katabolicznym. Oznacza to, że nasila rozpad tkanek, zmienia metabolizm białek, tłuszczów i węglowodanów oraz wpływa na pracę narządów wewnętrznych.

Jednym z pierwszych narządów, które reagują, jest wątroba.

U wielu psów rozwija się jej powiększenie, a w badaniach pojawiają się podwyższone parametry wątrobowe. Jednocześnie zmienia się metabolizm tłuszczu, co zwiększa obciążenie trzustki i może sprzyjać stanom zapalnym.

Nie mniej ważny jest wpływ na przewód pokarmowy.

Kortyzol zmienia środowisko jelit, wpływa na mikrobiotę i zdolność regeneracji błony śluzowej. To dlatego część psów z Cushingiem zaczyna wykazywać objawy ze strony układu pokarmowego, takie jak niestabilny stolec, nadwrażliwość pokarmowa czy pogorszenie tolerancji diety.

Organizm funkcjonuje w stanie przewlekłego stresu metabolicznego.

Cushing u psa a olejki CBD – czy rzeczywiście obniżają kortyzol?

CBD jest jednym z najczęściej polecanych suplementów u psów z Cushingiem. Najczęściej pojawia się argument, że pomaga obniżyć poziom kortyzolu i wspiera organizm w radzeniu sobie ze stresem.

Problem polega na tym, że dane naukowe w tym zakresie są ograniczone, a efekty nie są tak jednoznaczne, jak sugerują materiały marketingowe.

W badaniach przeprowadzonych na psach dawka około 1,4 mg CBD na kilogram masy ciała nie wpłynęła w istotny sposób na poziom kortyzolu ani na reakcję organizmu na stres. Dopiero wyższe dawki wykazywały pewien mierzalny efekt, ale wiązało się to z koniecznością podania znacznej ilości preparatu.

W praktyce oznacza to, że dla psa o masie 10 kg dawka, przy której można oczekiwać wyraźniejszego działania, może wynosić około 20 mg CBD dziennie.

W wielu popularnych preparatach weterynaryjnych taka ilość wiąże się jednocześnie z podaniem istotnej ilości tłuszczu, ponieważ CBD jest rozpuszczone w oleju.

To ma znaczenie szczególnie w przypadku psów z Cushingiem, u których często dążymy do ograniczenia całkowitej ilości tłuszczu w diecie, aby nie obciążać dodatkowo wątroby i metabolizmu. W takiej sytuacji suplement może stanowić istotną część dziennego limitu tłuszczu, nie rozwiązując jednocześnie przyczyny problemu.

Nie oznacza to, że CBD jest zawsze niewłaściwym wyborem. Oznacza natomiast, że jego stosowanie powinno być świadome, a potencjalne korzyści rozpatrywane w kontekście całego metabolizmu psa, a nie tylko jednego parametru.

Cushing u psa i choroby wątroby – o czym warto pamiętać przy suplementacji CBD

Jest jeszcze jeden aspekt, który rzadko pojawia się w materiałach informacyjnych. CBD jest metabolizowane w wątrobie, czyli w narządzie, który u psów z Cushingiem bardzo często już pracuje pod zwiększonym obciążeniem.

Badania wykazały, że u części psów suplementacja CBD może wiązać się ze wzrostem aktywności enzymów wątrobowych, takich jak ALP. Nie zawsze oznacza to trwałe uszkodzenie, ale jest sygnałem, że wątroba reaguje na dodatkowe obciążenie metaboliczne.

W praktyce oznacza to, że wprowadzenie CBD może wpływać na wyniki badań laboratoryjnych i powinno być zawsze uwzględniane przy interpretacji parametrów wątrobowych.

Dlatego w przypadku psów z Cushingiem, szczególnie jeśli towarzyszą mu zmiany w wątrobie, decyzja o suplementacji powinna być podejmowana ostrożnie i zawsze w szerszym kontekście stanu metabolicznego.

Najważniejsze jest zrozumienie, że CBD nie usuwa przyczyny choroby. Może wpływać na niektóre objawy, ale nie zastąpi działań, które realnie stabilizują środowisko metaboliczne, takich jak odpowiednio dopasowana dieta i ograniczenie czynników dodatkowo obciążających organizm.

Leczenie Cushinga u psa – dlaczego to dopiero początek

Leczenie farmakologiczne, najczęściej z wykorzystaniem trilostanu, pozwala kontrolować produkcję kortyzolu i jest podstawą terapii. Dzięki temu możliwe jest ograniczenie postępu choroby i poprawa komfortu życia psa.

Jednocześnie warto pamiętać, że nawet przy prawidłowo prowadzonej terapii organizm nadal potrzebuje wsparcia metabolicznego. Kortyzol wpływał na tkanki przez długi czas, a proces powrotu do równowagi nie następuje natychmiast.

To właśnie w tym miejscu ogromną rolę odgrywa dieta.

Na czym polega leczenie trilostanem i jakie budzi pytania

Najczęściej stosowanym lekiem w terapii Cushinga u psa jest trilostan. Jego działanie polega na hamowaniu enzymu (3β-hydroksysteroidowej dehydrogenazy), który jest niezbędny do produkcji kortyzolu w nadnerczach. W efekcie nadnercza tracą zdolność wytwarzania nadmiernych ilości tego hormonu, co pozwala ograniczyć objawy choroby i poprawić komfort życia psa.

Warto jednak zrozumieć, że trilostan nie usuwa przyczyny choroby, lecz kontroluje jej skutki poprzez trwałą zmianę funkcji hormonalnej nadnerczy.

Leczenie wymaga regularnego monitorowania, ponieważ reakcja organizmu może się zmieniać w czasie, a celem terapii jest znalezienie równowagi pomiędzy nadmiarem a niedoborem kortyzolu.

Trilostan był w przeszłości stosowany również w medycynie ludzkiej, między innymi w leczeniu zespołu Cushinga oraz niektórych zaburzeń hormonalnych. Z czasem jego zastosowanie u ludzi zostało ograniczone, głównie ze względu na dostępność nowszych i bezpieczniejszych metod leczenia oraz konieczność bardzo precyzyjnej kontroli terapii, aby uniknąć nadmiernego zahamowania produkcji hormonów nadnerczowych.

W medycynie weterynaryjnej trilostan pozostaje obecnie standardem postępowania i dla wielu psów jest ważnym elementem stabilizacji choroby. Jednocześnie jego stosowanie pokazuje, jak istotne jest całościowe podejście do organizmu. Skoro regulujemy jeden z kluczowych elementów metabolizmu, tym bardziej znaczenia nabiera stworzenie warunków, które pozwolą organizmowi funkcjonować możliwie stabilnie – a jednym z najważniejszych z nich jest odpowiednio dopasowana dieta.

Dieta przy Cushingu u psa – element, który realnie wpływa na stabilizację

Pies z Cushingiem nie metabolizuje składników odżywczych w taki sam sposób jak zdrowy organizm. Zmienia się tolerancja tłuszczu, zdolność przetwarzania białka oraz reakcja na węglowodany.

Nieodpowiednio dobrana dieta może dodatkowo obciążać wątrobę, trzustkę i jelita, pogłębiając zaburzenia metaboliczne. Z drugiej strony właściwie dopasowane żywienie pozwala ograniczyć to obciążenie i stworzyć warunki, w których organizm może funkcjonować stabilniej.

To nie jest kwestia jednej „dobrej karmy”. To kwestia dopasowania diety do aktualnych możliwości metabolicznych psa.

W praktyce bardzo często okazuje się, że po wprowadzeniu odpowiednio dobranego modelu żywienia poprawia się nie tylko praca przewodu pokarmowego, ale również ogólne samopoczucie psa, jego poziom energii i tolerancja codziennego funkcjonowania.

Cushing u psa to choroba całego organizmu, nie tylko nadnerczy

Jednym z najważniejszych elementów, które warto zrozumieć, jest to, że Cushing nie jest wyłącznie problemem hormonalnym. To choroba, która wpływa na metabolizm całego organizmu.

Nadnercza są źródłem problemu, ale jego konsekwencje obejmują wątrobę, trzustkę, jelita, mięśnie i układ odpornościowy.

Dlatego podejście do psa z Cushingiem nie powinno ograniczać się wyłącznie do kontroli poziomu kortyzolu. Równie ważne jest stworzenie warunków, które pozwolą organizmowi odzyskać możliwie największą równowagę metaboliczną.

Dieta jest jednym z najważniejszych elementów tego procesu.

Kiedy warto rozważyć indywidualne wsparcie dietetyczne

Jeśli Twój pies choruje na Cushinga i zauważasz problemy z tolerancją pokarmu, zmiany w stolcu, pogorszenie kondycji lub trudności w utrzymaniu stabilnego stanu zdrowia, dieta może być jednym z kluczowych elementów poprawy jego funkcjonowania.

W wielu przypadkach odpowiednio dopasowany sposób żywienia pozwala znacząco poprawić komfort życia psa i wspiera organizm w trakcie leczenia.

To właśnie dlatego w pracy z psami z chorobami hormonalnymi skupiam się nie tylko na samej chorobie, ale przede wszystkim na tym, czego w danym momencie potrzebuje ich metabolizm.

Gdy rutynowe działania zawodzą, zaczyna się moja praca.

Może cię również zainteresować

Ziołowe wsparcie nadnerczy – choroba cushinga u psa

Czytaj więcej »

Terapeutyczna dieta dla psa z Cushingiem

Czytaj więcej »

4.2 25 votes

Ocena użytkowników

Pomagam, gdy rutynowe zalecenia nie działają

Twój pies ma problemy z jelitami?

Biegunki, śluz, gazy, przelewanie, refluks albo ciągłe zmiany karmy bez trwałej poprawy?

E-book „Jelita psa bez chaosu” pomoże Ci zrozumieć, dlaczego dotychczasowe działania często nie działają i co warto sprawdzić, zanim znowu zmienisz dietę lub suplementy.

Dla opiekunów, którzy mają dość zgadywania, ciągłych zmian karmy i dokładania kolejnych suplementów bez trwałej poprawy.

Warto przeczytać

IBD u psa – objawy, dieta i leczenie zapalenia jelit

Zapalenie trzustki u psa – 4 przypadki z których możesz wyciągnąć wnioski

Wymioty na czczo u psa – 1 mechanizm, który jest często błędnie interpretowany

Refluks u psa vs. wymioty głodowe – okiem dietetyka

Najczęściej wybierane:

Kochacie to!

Newsletter pełen wiedzy

Zapisz się do newslettera! W ten sposób nie przegapisz nowych treści i uzyskasz dostęp do niespodzianek tylko dla subskrybentów.

Aga Magiera

Zajmuję się żywieniem klinicznym psów oraz wsparciem dietetycznym w chorobach przewlekłych. Jestem dietetykiem klinicznym ale też kynologiem. Specjalizuję się w analizie przypadków wymagających precyzyjnego, indywidualnego podejścia opartego na wynikach badań i fizjologii. W swojej pracy wykorzystuję dietoterapię i fitoterapię jako realne narzędzia terapeutyczne — nie dodatek. Skupiam się na przyczynach zaburzeń, aby osiągnąć trwałą poprawę zdrowia i komfortu życia psa.